Back to top

Το πάθος για τη διδασκαλία, όπως και η φιλοδοξία να συμμετέχω στον αγώνα των παιδιών, δεν έχουν πάψει να υφίστανται.

Στην Α’ λυκείου η φιλόλογος μας ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος, δυστυχώς όμως, γνωστικά ανεπαρκής. Έτσι όταν μια ημέρα έλειψε, ενώ στο ημερήσιο πρόγραμμα επρόκειτο να κάνουμε μαζί της τις δύο τελευταίες ώρες, για πλάκα μου πρότειναν οι συμμαθητές μου να παραστήσω ότι θα κάλυπτα, ως η καλύτερη μαθήτρια της τάξης, το διδακτικό κενό. Αυτό που ξεκίνησε ως διασκέδαση με γέλια και φωνές, κατέληξε να είναι ένα μάθημα με τεράστια συμμετοχή από τους συμμαθητές μου και για εμένα μια εμπειρία αποκαλυπτική. Δε θα γινόμουν δικηγόρος, όπως με «προετοίμαζε» η οικογένεια μου, θα γινόμουν φιλόλογος. Έτσι στο μηχανογραφικό μου στη Γ’ λυκείου υπήρξε μόνο μια καταγραφή: Φιλολογικό τμήμα Φιλοσοφικής σχολής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Η γνωριμία μου με τη Γλωσσολογία διεύρυνε τα διδακτικά μου ενδιαφέροντα. Στο άγνωστο κείμενο των Αρχαίων Ελληνικών προστέθηκε και η Διδασκαλία της μητρικής γλώσσας, η έκθεση, αντικείμενο που κυριάρχησε και επικράτησε του αρχικού κύριο αντικειμένου, της ιστορικοσυγκριτικής μελέτης των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών που επέλεξα στον μεταπτυχιακό κύκλο των σπουδών μου.

Από τότε έως και σήμερα, επί 28 και πλέον χρόνια, αφοσιώθηκα στο στόχο να μετατρέψω το ασαφές, θολό και αχανές, ανοργάνωτο και ασύντακτο αντικείμενο της έκθεσης, σε ένα αντικείμενο με σαφείς μεθοδολογικές οδηγίες, με όχι περισσότερα από τέσσερα στάδια / βήματα η καθεμία, για την περίληψη, τις μορφοσυντακτικές ασκήσεις, τη σύνταξη δοκιμίων. Ανέκαθεν πίστευα ότι όχι μόνο η γνώση, αλλά και η γλώσσα είναι δύναμη, δύναμη πειθούς, αλληλοσυνεννόηση, δύναμη εξουσίας. Μία δύναμη που η λεξίπενη σύγχρονη γενιά των «παιδιών της εικόνας» συνήθως στερείται. Ευελπιστώ να έχω προσφέρει στους χιλιάδες πλέον μαθητές μου μια περαιτέρω ευκαιρία να γίνουν μέτοχοι αυτής της δύναμης, όπως και να τους έχω βοηθήσει να πετύχουν στα όνειρα και τις φιλοδοξίες τους. Το αρχικό πάθος για τη διδασκαλία της γλώσσας, όπως και η φιλοδοξία να συμμετέχω στον αγώνα των νέων παιδιών για την πραγμάτωση των στοχεύσεων τους, δεν έχουν πάψει να υφίστανται, ζωντανά και αδρά, καθώς η σώρευση εξειδικευμένης εμπειρίας τόσων χρόνων απλά τα κάνει πιο λυσιτελή, πιο μεθοδικά και αποτελεσματικά.