Back to top

Βάζουμε ένα μικρό λιθαράκι για να χτίσουν οι μαθητές των Φροντιστηρίων μας την καινούρια τους ζωή.

Ξεκίνησα να εργάζομαι στα Φροντιστήρια Βακάλη πριν από δέκα χρόνια. Ήταν η πρώτη μου δουλειά που το μεγαλύτερο μέρος της περιλάμβανε ηλικίες από 16 έως 18 χρονών. Αυτό με γέμισε με ενθουσιασμό γιατί ούτως ή άλλως τα παιδιά από μόνα τους αποτελούν χαρά και έμπνευση δημιουργίας για κάθε άνθρωπο. Και δεν είχα άδικο σε αυτό! Βέβαια γνωρίζω πολύ καλά, μιας και όλοι έχουμε περάσει από την εφηβεία, ότι αυτή η εποχή χαρακτηρίζεται από διάφορες εσωτερικές αλλαγές στην ψυχολογία των παιδιών με αντιδράσεις απρόβλεπτες και αυτό ήταν που με γοήτευσε ακόμη πιο πολύ, γιατί από την θέση της γραμματείας ήξερα πως έπρεπε να έχω μια πιο ουσιαστική προσέγγιση απέναντι σε αυτά τα παιδιά που αγωνίζονται για να κάνουν πραγματικότητα τα όνειρά τους.

Είναι τόσα πολλά αυτά που έχω επωμιστεί από την θέση αυτή και τόσες πολλές οι αναμνήσεις που με έχουν πλαισιώσει αυτά τα χρόνια που μόνο καλύτερο άνθρωπο με έχουν κάνει. Από την έναρξη κάθε σχολικής χρονιάς διακατέχομαι και εγώ από ένα δημιουργικό άγχος και υπάρχουν στόχοι οι οποίοι πρέπει να επιτευχθούν. Ο πρώτος είναι το «σπάσιμο» του πάγου στην αρχή με τα παιδιά για να καταλάβουν ότι εμείς είμαστε εδώ για να τα βοηθήσουμε, να τα προστατεύουμε, να τα οργανώσουμε, να τα ενθαρρύνουμε και να γίνουμε και εμείς από την μεριά μας συμμέτοχοι στην πραγματοποίηση των ονείρων τους. Επίσης, η στενή συνεργασία με τους γονείς των παιδιών καθ’ όλη την διάρκεια της σχολικής χρονιάς για επίλυση τυχόν προβλημάτων ή δύσκολων καταστάσεων που ενδεχομένως να προκύψουν είναι ακόμη ένας παράγοντας που συμβάλλει στην επιτυχία και στην πραγμάτωση των στόχων του κάθε παιδιού.

Αυτό που με χαροποιεί ιδιαίτερα είναι όταν πλέον φοιτητές περνούν από το Φροντιστήριο για να δουν εμάς και τους καθηγητές τους με ένα διάπλατο χαμόγελο και με ματάκια σπινθηροβόλα γεμάτα όνειρα για την καινούργια τους ζωή, για να ξαναθυμηθούμε στιγμές ευχάριστες αλλά και δύσκολες κάποιες φορές κατά τη φοίτησή τους εδώ. Όταν τα αντικρίζω νιώθω μια ηθική ικανοποίηση ότι και εμείς από αυτή την θέση βάλαμε ένα μικρό λιθαράκι για να χτίσουν την καινούργια τους ζωή.